SVH1
SVH2
SVH3
SVH4
SVH5
SVH6

 Onderstaand artikel  is overgenomen uit het magazine gezondNU 8-2015. De website van gezondNU  is te vinden op www.gezondnu.nl

                                                                                   Geef een kind      

                                                                 een toekomst

 

                

 Tien boterhammen

"De eerste keer dat Tünde bij ons kwam,   weet ik nog goed. Ze was een klein turfje, amper zeven jaar oud. Ze at alles op wat voorbijkwam. Zag ze de fruitschaal staan, dan at ze eerst een banaan, dan een appel en daarna nog een peer. Tussen de middag at ze zo tien boterhammen en 's avonds gin-gen drie borden warm eten schoon leeg. Tot ze doorkreeg dat er hier drie keer per dag genoeg eten op tafel komt voor iedereen en je hier niet hoeft te pakken wat je pakken kunt. In het kindertehuis waar ze woont moeten de kinderen maar zien of er die avond genoeg te eten zal zijn."

 

Krant

"Negen jaar geleden las ik een artikel over  de Stichting Vrienden Hongarije in de plaatselijke krant. Het raakte me. Ik las hoe kinderen uit Hongaarse kindertehuizen tijdens de vakantie ondergebracht worden bij Nederlandse gastgezinnen om ze te laten ervaren wat leven in gezinsverband betekent , zodat zij dit in hun latere leven zelf wel kunnen opbouwen. Ik vertelde    mijn man Harry er die avond over. Hij had toevallig hetzelfde gelezen en was er ook door geraakt. We hebben ons aangemeld en die zomer kwam Tünde."

 

Warmte en liefde

"In de tehuizen krijgen de kinderen eten en gelukkig gaan ze ook naar school.

   

 

Waar het aan schort is liefde en aandacht. Kun je het je voorstellen: nooit iemand die jou alleen naar bed brengt, een verhaaltje voorleest of luistert naar je verhalen als je uit school komt? Daarbij wordt er in de kindertehuizen geregeerd met harde hand. Lijfstraffen of voor straf zonder deken moeten slapen op de vloer in de gang zijn geen uitzonderingen."

"Tünde geniet dan ook vooral van de rust die hier in huis heerst tijdens de vakanties.   'Niemand schreeuwt hier tegen elkaar', zegt ze dan. Ik vertel haar dagelijks wat een lieve en mooie meid ze is, om haar eigenwaarde op te krikken. Er is niemand die dat ooit tegen haar zegt. En dat gaat trouwens gewoon in het Nederlands, hoor!"

 

 

 

 Dochter

"Onze eigen kinderen, Naomi, Julia en Maud, zijn 18,16 en 10 jaar oud. Ik zeg weleens: 'Ik heb drie kinderen gebaard en één is er gegroeid in mijn hart.' Zo voelen Harry en ik het ook; Tünde is onze Hon-gaarse dochter. Tussen de vakanties door bellen we elke week met elkaar. Ook zijn we samen met onze kinderen in het weeshuis geweest waar Tünde woont. Toen we het dorpje, waar de tijd vijftig jaar leek te heb-ben stilgestaan, inreden, zei mijn oudste dochter: 'ik had geen idee dat dit bestond.'"

 

 Toekomst

"Dat we gastgezin zijn, doet ons als gezin beseffen hoe rijk we zijn. Niet alleen in materieel opzicht, maar vooral omdat wij   er wel voor elkaar kunnen zijn. Weten dat  er mensen zijn die van je houden en om je geven, is zo belangrijk om tot een gezond mens te kunnen opgroeien. Ik ben ervan overtuigd dat je zo de negatieve spiraal van armoede kunt doorbreken. Tünde weet nu dat ze het waard is om een mooi leven op te bouwen. Wij, als haar Nederlandse familie, zijn er trots op dat we haar dit mogen meegeven."

 

  

 

 tekst : Sonja van den Heuvel 

 fotografie : Jarno Kraayvanger

 Moeder Riet met haar dochters Naomi, Julia en Maud.